شكل معيّن ، عوام آن را صليب خوانند و از پس اين صليب ، كوكبى در آيد آن را عمود الصليب و ذنب الدّلفين خوانند . هيجدهم [ صورت ] « 1 » قطعة الفرس است ، و آن را رأس الفرس نيز خوانند ، در پس دلفين است ، گوشش به جانب جنوب چهار كوكب است . نوزدهم [ صورت ] « 2 » فرس اعظم است ، اسبى را ماند با سر و دو دست كه او را كفل و پاى نيست . كواكب او بيست ، و سرّة الفرس و جناح الفرس و منكب الفرس و متن الفرس از جملهء اين بيست كوكب‌اند . بيستم [ صورت ] « 3 » مرأة المسلسله است و عوام آن را زن بىشوهر گويند . زنى را ماند دستها باز كشيده و در هر يك از دو دست او يا دو پاى او بر اختلاف اقوال ، زنجيرى است و كواكب او بيست و سه است و يك كوكب او را كه در دنبال سرّة الفرس است به مقدار هفت گز تخمينا مايل به شمال ، آن را جنب المسلسله و بطن الحوت نيز گويند . بيست و يكم صورت مثلثى است متساوى الساقين . چهار ستاره است ، يكى بر رأس مثلث ، او را رأس المثلث گويند و سه بر قاعدهء آن . و مجموع اين كواكب داخل صور مذكوره سيصد و سى و يك كوكب است و خارج بيست و نه . امّا از صورت البروج كه صور بروج اثنا عشريّه‌اند و « اتقن صنع الفلك الدّوّار في مقادير تبرّجه » به آنها اشاره است ، و اكثر تبرّج فلك به آن بروج اثنا عشرى است ، و بودن قمر در هر يك از آن بروج و سيرش در آن بروج « 4 » ، تخمينا دو روز و نيم است . و اسامى بروج اين است كه به نظم در آورده‌اند :

--> ( 1 ) از ع افزوده شد . ( 2 ) از ع افزوده شد . ( 3 ) از ع افزوده شد . ( 4 ) ى : برج .